“Haags bakkie”

“Haags bakkie”

Nu we het toch over een bakkie koffie hebben. Bakkie is echt Haags. Weet u waar de uitdrukking “Haags bakkie” vandaan komt? Nee? Ik zal het delen met u. Een Haags bakkie is een koffie waar eigenlijk te weinig in zit. Iets boven de helft van de inhoud van het kopje. Als je het krijgt, of koopt, dan denk je gelijk wat is dat nou? Wat flik je me nou! Lieve mensen op een prominent punt in Den Haag staat een geweldig pand, nabij het noordeinde, waar vroeger, ik praat nu over de jaren tachtig, een horecaonderneming was gevestigd van behoorlijke omvang. Er werkte twaalf obers. Ieder had een eigen wijk. Een behoorlijk conservatief restaurant, echter een geweldige uitstraling van het pand en zeer belangrijk, perfect gelegen op de zon. U raadt het al, het terras bijna iedere dag afgeladen met koffieliefhebbers en zoal. Nu wijk ik even af van de koffie, en ga u uitleggen wat daar speelde. Je werd daar aangenomen op een seizoencontract voor zes maanden. Iedereen had wisseldiensten. Dus soms binnen, soms buiten. De verdiensten waren goed. Vijftien procent van de omzet. Je werkte met een eigen rekening binnen het systeem. Je beheerde je eigen portemonnee. De eerste dag van mijn arbeid daar ging er van alles mis. Ernstig tekort. Ik had die dag zeker vijftig gulden fooi gehad. Hoe kon dit nou gebeuren? Ik was wel steeds bestellingen kwijt. De zalmsalade voor een klant kwam maar niet. Dus ik naar de keuken. Waar is mijn zalmsalade? Die is al lang weg. Wat bleek? Collega’s, normaliter een fijn woord, wachtten met bestellingen doen op het computersysteem totdat er iets uit de keuken kwam, en namen dat mee zonder registratie op hun eigen account. Wel de penningen incasseren. Mocht iemand een rekening vragen dan waren ze de pineut. Nu terug naar de koffie. Wij serveerden koffie vanuit een machine van Douwe Egberts van prima kwaliteit. Het was altijd druk bij de desbetreffende machines. We hadden er vier staan. Tijdens de eerste weken van mijn werk daar was me al iets opgevallen. De bedrijfsleider was vaak in de buurt van de machines te vinden. Er stonden altijd kannetjes onder het tappunt. Wat bleek nou, de machine lekte een beetje. Dat hadden de heren obers goed opgemerkt en gelijk gebruik van gemaakt. Een belangrijk detail is dat de koffie toentertijd de lieve somma van, zit u stevig, twee gulden en zestig cent kostte. De duurste koffie van Den Haag. Er was ook altijd een heel ritueel aan de gang rond de machines. Iemand op de uitkijk, waar is de bedrijfsleider? De koffie behoorde in de kopjes getapt te worden, echter zij gebruikten de kannetjes. Met, u raadt het al, het lekwater van de machine. Acht koffie werden er tien. Maar dat is nog geen Haags bakkie. Dat was een slap bakkie. Wel een extraatje voor de heren obers. Op zo’n dag werd dus veel bijgeklust. Een Haags bakkie is, als de bedrijfsleider de kannetjes heeft leeggegooid of verwijderd, dan werden er gewoon beetjes koffie overgeheveld in een ander kopje om het aantal te vermeerderen en de inhoud te verminderen. Dus had u een voetbad op het schoteltje of was uw koffie slap dan weet u nu wat er speelde. Ik heb daar overigens nooit aan meegedaan. Je verdiende daar al een kapitaal met gewone arbeid, en mijn motto is als de kwaliteit goed is komen de mensen terug, en je merkt het in de fooi.


Twitter Facebook LinkedIn Volgen


“Haags bakkie”

“Een bewogen jaar”

Kan een term u gelukkig maken?

“Viagra-nieuws”

“Logistieke specialist”

“Potage aux viande”