“De supermarkt.”

“De supermarkt.”

Een eigenschap die je moet bezitten om optimaal te genieten van een pretparkgevoel is opmerkzaamheid en een luisterend oor. In de Albert Heijn en waarschijnlijk ook in andere supers kun je veel beleven. Je kunt er zelfs relaties opdoen. Kijk in de karretjes en je ziet direct of iemand een gezin heeft of alleen woont. De grootte van de verpakkingen vertellen al veel. Een praatje is zo begonnen, al gaat het maar over het weer. Een ongedwongen sfeer om relaties op te doen. Het leuke is dat ze ook terugkomen. Mensen zijn nogal standvastig als het gaat om een supermarktkeuze. Dus vrijgezellen op naar het pretpark om de hoek. Leuk detail: Geen entreegeld, lage prijzen, volop lekkers in de schappen en leuks achter de karretjes. Het personeel is vaak behulpzaam en het is lekker warm binnen. Dat kun je van menig pretpark niet zeggen omdat het weersafhankelijk is. Maar er is meer. Sta je te overpeinzen welk merk jam je zult scoren, hoor je naast je een ruzie opwellen over het onbenullige feit welk merk pindakaas wordt aangeschaft. Het huismerk of die van die bekende fabrikant. Veel mensen denken dan, die komt uit diezelfde fabriek. Dat was ook mijn idee, maar daar kom ik toch op terug. Er zijn tegenwoordig veel fabrikanten die een graantje meepikken in pindakaasland. De grote fabrikanten creëren een illusie dat je een betere koopt en die illusie doet toch veel. Als je overtuigd bent van het feit dat die andere beter is, dan smaakt hij ook beter. Een intensere beleving valt je dan ten deel. Dat stel naast mij staat te soebatten over die potten pindakaas en ik ga me er mee bemoeien. Ik zeg doodleuk: “Neem ze allebei dan is het opgelost.” Terwijl ik dat zeg bekruipt me het gevoel dat het wel eens kan gaan om een budgetere kwestie. Waarop ik terugschakel en zeg: “Sorry dat ik me er mee bemoei maar ik hoorde jullie praten over de pindakaaskeuze en dacht, ik breng de oplossing.” Gezamenlijk houden we de potten tegen het licht en beoordelen de inhoud. Het prijsverschil was niet zozeer het hekele punt. De jongeman wilde graag zijn gelijk halen, met zijn stelling dat het diezelfde fabrikant zou zijn. Mijn oplossing wilde ik graag ventileren en deed dat ook zonder enige vorm van overleg. “Allebei en thuis testen”, was wederom mijn verdict. Ze keken mij vreemd aan en ik voelde enige spanning opwellen. De ingeving overviel mij om raad te vragen aan een personeelslid van de super. “Weet je wat”, kraam ik uit, “we vragen aan een expert hoe het zit.” Ik draai me om en ga op zoek naar een personeelslid van de betreffende winkel. Na enkele gangen te hebben gecheckt vond ik een jongeman en vroeg hem te assisteren. Hij volgde mij gedwee en het stel stond nog op de plek bij de pindakaasafdeling. Ter plaatse vraag ik de jongeman of het waar is dat de pindakaas van het huismerk wordt gefabriceerd in diezelfde fabriek als het topmerk. Hij krabt zich achter het oor en kijkt bedenkelijk. Naar alle eerlijkheid vertelde hij dat hij geen idee heeft en dat hij pas drie maanden in de super werkte. Dan is dat een heel aannemelijk feit. Na drie maanden heb je nog niet zoveel ervaring en productkennis. Het antwoordt wordt door ons geaccepteerd. Hij stelt voor om een collega te vragen en zegt: “een momentje.” Ik vraag het stel of ze al lang bij elkaar zijn en probeer vat te krijgen op de situatie en mijn gedachten hoe het nu zit. De sfeer is vriendelijk. De jongeman komt terug met een collega. De gemiddelde leeftijd van beide heren lag op ongeveer 18 jaar. Direct overviel mij het gevoel dat de term expert niet geheel van toepassing kon zijn, maar ala, ze kregen de kans dat te bewijzen. De collega had iets meer bravoure en vraagt vriendelijk waar hij mee kon helpen. We leggen het dilemma voor en kijken vol verwachting naar zijn reactie. Hij antwoordde: “Als ik u was zou ik ze allebei kopen en thuis testen.” Ik was natuurlijk verguld met dat antwoord want dat had ik ook al voorgesteld. De jongeman was een natuurtalent en zeer commercieel aangelegd, of goed geïnstrueerd door zijn chef. Kortom, ik had een leuk uurtje in de supermarkt en het koste geen cent, maar leverde mij wel een pretparkgevoel op.


Twitter Facebook LinkedIn Volgen


“De supermarkt.”

“Een bewogen jaar”

Kan een term u gelukkig maken?

“Viagra-nieuws”

“Logistieke specialist”

“Potage aux viande”