“Verser dan vers”

“Verser dan vers”

Wat een vreemde titel, denk je dan. Ik ga het u uitleggen. Vers willen we allemaal. Dat is duidelijk. Het geval wil dat vers voor eenieder een andere betekenis heeft. Zo is koffie uit een machine bijvoorbeeld, die als u er voldoende muntjes in heeft geworpen een koffie samenstelt, niet altijd vers. Ook al is hij net getapt. Er zijn vele soorten koffiemachines. De slechtste in mijn beleving zijn die de koffie zetten van extract. Dat kunt u vergelijken met limonadesiroop. Ik krijg na het drinken daarvan altijd een wee gevoel in mijn maag. Dat kan komen door het extract, maar het kan ook zijn dat de melkpoeder niet goed valt. Ook zijn er machines die niet goed staan afgesteld. Een drama. Als ik nu met al mijn ervaring een koffie wens dan ga ik eerst op onderzoek uit, als een ware detective. Staat er een espressomachine dan is de keuze snel gemaakt. Het is dan alleen nog zaak dat de Barista er goed mee om gaat. Dan is de kans op een eerlijke en smaakvolle koffie het grootst. Staat er een kan koffie op zo’n warmhoudplaatje dan hou ik het voor gezien. De vraag of hij vers is stel ik niet eens meer. Soms komt de verbrande geur van koffie je al van ver tegemoet. Rechtsomkeer en naar de volgende zaak. Je kunt je geld maar één keer uitgeven. Zo vergeet ik nooit onze vakantie naar Spanje. We hadden al twee dagen die Franse koffie getrotseerd en waren verrukt dat de Spaanse grens in zicht was en met een vrolijk gezang naderde wij het eerste wegrestaurant op weg naar de vers gezette koffie die meestal goed is op het Iberisch schiereiland. Het werd een enorme teleurstelling. Er stond een espressomachine er was veel volk, en met name veel truckers wat meestal een goed teken is. Daar niet dus. Afwaswater had meer smaak. Dat gaf maar eens aan dat het zeer belangrijk is wie de machine bedient en afstelt.

Koop je tegenwoordig een stukje vlees dan is het ook niet zeker dat het vers is. Ook al staat er met grote letters vers, bio of ecologisch op de verpakking. Dat heeft niets te maken met het versheidsgehalte van het product. Tot mijn verwondering zag ik bij een televisieprogramma dat er vrieshuizen zijn waar de vleesproducten torenhoog opgestapeld in dozen liggen te wachten tot de juiste koper zich meldt. Soms tot twee jaar! Ik wist niet eens dat het mogelijk was om het zo lang te bewaren. De ijskristallen moeten dan toch al lang de vleesstructuur hebben vermorzeld. Toch wordt dat bij veel bedrijven aangeboden onder de noemer van “vers.” Dat zoiets mag is een wonder. Van een kennis kreeg ik een tip dat er op een verpakking stond: niet geschikt om thuis in te vriezen! Zij stelde nog: bij de buren dan? Ik vond het wel leuk bedacht. Waarschijnlijk komt dat uit zo een vrieshuis. Al het leven is er al uit. Eet smakelijk!

Bij de bakker is het niet veel beter. De echte warme bakker bestaat niet meer op een enkele uitzondering na. Het zijn afbakkers geworden. Wel zo gemakkelijk en minder vroeg op. Geen rijstijd meer voor het deeg. Is allemaal al gedaan. Alleen nog ontdooien en dat doe je dus in de middag uit de vriezer halen en de volgende ochtend afbakken. De vraag hierbij is dan of het echt vers is. De handeling om het te bakken is vers, maar het deeg kan maanden oud zijn. Vers gebak is ook al een moeilijk dingetje. Ga ik laatst op maandagochtend naar, wat ik dacht, de beste bakker om enkele gebakjes te scoren. Ik kies er vier uit om 9.00 uur en daarna gingen we om 10.00 uur aan de koffie. Wat blijkt, het gebak was nog in de kern bevroren. De zogenaamde warme bakker, blijkt dus ook geen vers gebak meer te maken. Misschien was het over van de zaterdag? Een grote teleurstelling dus.

Maar er is ook goed nieuws! Sinds ik dat fenomeen heb gezien uit dat vrieshuis met die torens van bevroren vlees ben ik deels overgegaan tot een alternatief. Drie tot vier dagen per week eet ik absoluut vers. Wie dat levert? De enige echte groenteboer. Het mooie is dat je zelf ook kunt beoordelen of het je aanstaat qua versheid. Is de brocoli wat aan de gele kant dan laat je die liggen. Heeft de prei een bruin blaadje aan de buitenzijde dan pak je een ander. De champignons zijn ook prima te beoordelen. Des te witter des te beter. Ja, de groenteboer verdient een pluim om de doodeenvoudige reden dat hij niet kan sjoemelen. Het is vers of “verser dan vers.”


Twitter Facebook LinkedIn Volgen


Reacties

Beste Adriaan,
Ik heb je boek en al je korte verhalen gelezen en vond het leuk en ontspannend.
Ga zo door, je kunt mij Yolanda en mij tot je trouwe lezers. rekenen.
Adriaan Ott, op 17-04-21
Beste familie Ott,
bedankt voor uw leuke reactie.
Met vriendelijke groet,
Adriaan

“Verser dan vers”

“Een bewogen jaar”

Kan een term u gelukkig maken?

“Viagra-nieuws”

“Logistieke specialist”

“Potage aux viande”